Vokabeln im Kontext von Sätzen oder Texten lernen hilft, ihre Bedeutung und Nutzung besser zu verstehen und vermeidet isoliertes Lernen. Zum Beispiel durch den Satz „Er möchte sich an diesen Verein anschließen“ (Er will dieser Verein beitreten), merkt man die Bedeutungen von „anschließen“ (beitreten, verbinden) besser.

จัดกลุ่มสำนวนที่ใช้บ่อยตามสถานการณ์ เช่น การซื้อขาย ("ราคาเท่าไร" ), การถามทาง ("ไปที่นี่จะใช้เวลาเท่าไร" ), การทานอาหาร หรือการสื่อสารสังคม โดยใช้วิธี Role-play (แสดงบทบาท) ในสถานการณ์ที่จัดทำขึ้นอย่างสมจริง เพื่อฝึกใช้สำนวนในสภาวะจริงหรือสมมติฐาน เพื่อเพิ่มความ Competent ในภาษาไทย

การเพิ่มความสามารถในการ słharkภาษาไทยต้องใช้ตัวสื่อหลากหลาย เช่น ฟังเพลงไทย หรือหนังสือ-Thai เพื่อฝึก语感 ในขณะที่ฟังชุดเรียน หรือข่าวไทยอย่างมีจุดมุ่งหมาย (精听) โดยตัดสินใจทุกประโยคเพื่อคุ้นเคยกับปัญหาการกล吞咽 (吞音) หรือการผสมสียง (连读) และใช้วิธี "影子跟读法" (跟读ทันที) เพื่อคุ้นเคยกับความเร็วของภาษาไทยและรูปแบบการอ่าน

ไวยากรณ์ภาษาไทยมีลำดับประมาณคือ "ประธาน-กิริยา-วัตถุ" แต่ส่วนผสมที่ใช้修饰 หมายถึง คำคุณศัพท์หรือคำบ่งบอกตำแหน่ง มักอยู่หลังคำนั้น ๆ เช่น "ผมชอบอาหารไทย" (ฉันชอบอาหารไทย) โดย "อาหารไทย" คือ คำ修饰 หลังคำนั้น การเรียนรู้ให้มีการวิเคราะห์โครงสร้างของประโยคจำนวนมาก เพื่อสังเกตุลำดับและกฎของไวยากรณ์ พร้อมทั้งฝึกเขียนประโยคเพื่อช่วยอยู่ในความทรงจำ

สловаภาษาไทยส่วนใหญ่ประกอบด้วยรากศัพท์และ 접두어/접ท้าย การที่รู้จักรากศัพท์ชักดังจะช่วยขยายที่รู้ได้อย่างมีประสิทธิภาพ เช่น รากศัพท์ "คิด" หมายถึง "คิด/คducerา" และเมื่อเพิ่ม접头어/접ท้ายจะได้คำผสม เช่น "คิดถึง" (คิดถึง) หรือ "คิดว่ามันจะเป็นอย่างไร" (คิดว่ามันจะเป็นอย่างไร) การรวบรวมที่มีรากศัพท์เดียวกันจะช่วยให้มีความจำที่ดีขึ้น